Pushing Hands: de kunst van yin & yang in beweging
Pushing Hands, in het Chinees Tui Shou, is een partneroefening uit de Taijiquan. Het is een subtiele, verfijnde trainingsvorm waarin het niet gaat om te winnen, maar om te voelen. Om kracht te begrijpen. Wie de essentie van yin en yang werkelijk wil ervaren, vindt in Pushing Hands een directe ingang. In deze blog lees je er meer over.
Wat is Pushing Hands?
Pushing Hands – letterlijk “Duwende Handen” – is een oefenvorm waarin twee partners via continu contact elkaars bewegingen volgen, begeleiden en neutraliseren. De naam Pusing Hands kan misleidend zijn. Het gaat bij deze oefenvorm juist niet om het duwen. Je leert je juist om de ander aan te voelen door contact te maken (kleven). Maar je leert ook om zo min mogelijk signalen uit te zenden door zo min mogelijk spierspanning te gebruiken (meegeven).
Als je beide vaardigheden onder de knie hebt, kun je snel reageren. Nog voor de ander een beweging uitvoert, kom jij met een passend antwoord. Voelende handen is een speelse manier om veel over jezelf te leren.
Duwende Handen is een belangrijke methode om Taijiquan te begrijpen. Hiermee leer je de essentie van yin en yang. Waarbij het niet alleen gaat om het ultieme yin of het ultieme yang maar juist ook de weg ernaartoe. En, ook de afhankelijkheid. Hoe yin en yang niet zonder elkaar kunnen bestaan.
Meegeven en kleven
In de Taiji-klassieken staat:
“Wanneer de tegenstander hard is en ik ben zacht, noemt men dit meegeven (tsou).
Wanneer ik de tegenstander volg en hij raakt in het gedrang, noemt men dit kleven (nien).
Hoewel er talloze variaties zijn, is het principe dat ze doordringt slechts Eén.”
Waar het in deze klassieke tekst om gaat, is het aanvoelen van de intentie van een ander. De Chinezen zeggen ook wel “I leidt de qi, leidt de li “. De intentie leidt de energie, de energie leidt de spierkracht. Dus, daar waar je aandacht is, is je qi (energie) en waar je energie is kun je bewegen. Dit betekent dat er altijd beweging is – ook al lijkt dit niet zichtbaar -, die een ander kan opvangen als er lichamelijk contact is. Qi kun je dus waarnemen. Pushing hands doe je dus ook altijd samen met een ander.
Alles draait om structuur
Wat je al eerste leert bij pushing hands is om je structuur te behouden én daarin te ontspannen. Ruimte in te nemen. Stevig te staan. Zonder te verstarren. Je leert verschillende gradaties van ontspanning. En het verschil voelen tussen slapte en gevuldheid. Je zult merken dat je Taijivorm verandert. Pushing hands helpt je om de essentie van taiji te begrijpen. Wat je leert tijdens duwende handen zie je terug in de manier waarop je Taiji doet.
Uiteindelijk train je met duwende handen je reflexen. Je bewegingen worden steeds preciezer. En de snelheid van bewegen neemt toe.
Spelen
Maar bovenal is voelende handen een speelse oefenmethode. Het is leuk om samen met een partner te doen. Elkaar uitdagen. Maar ook elkaar de mogelijkheid geven om te groeien. Voelende handen betekent erop vertrouwen dat loslaten en ontspanning je beschermen en je krachtig laten staan. Dat is meteen de grootste uitdaging.
Yin & Yang ontmoeten elkaar
Duwende Handen is een belangrijke methodiek om Taijiquan te begrijpen. Hiermee leer je de essentie van yin en yang. Waarbij het niet alleen gaat om het ultieme yin of het ultieme yang maar juist ook de weg ernaartoe. En, ook de afhankelijkheid. Hoe yin en yang niet zonder elkaar kunnen bestaan.
In de Taiji-klassieken staat:
“Laat anderen met grote kracht aanvallen; gebruikt 4 ons om duizend pond te doen ontwijken. Trek aan tot leegte en ontlaadt.”
De betekenis van het eerste deel is wel duidelijk. We gebruiken in de Taiji weinig kracht om een grote kracht af te weren. Maar hoe doen we dat dan? Dat staat in de tweede zin: Trek aan tot leegte. Dat klinkt eenvoudig, maar dat is het niet.
Leegte is yin. In de Taiji-klassieken wordt gesproken over het “opgeven van jezelf”. Voor mij betekent dit ontvankelijk zijn. Me laten leiden door de ander, zonder mijn structuur te verliezen. Geen kracht naar buiten laten zien. Alleen zijn. De enige beweging die zich aandient (en die je dus zelf doet), is de beweging naar het andere been. Niet willen draaien. En zeker niet willen duwen.
Wees ontvankelijk. Behoud je structuur. Op elk moment dat je meer toevoegt kan de ander reageren. Alles dat je toevoegt is yang. Yang tegen yang botst. Je geeft de ander daarmee ruimte. Ontvankelijk zijn wil niet zeggen ‘slap’. Door de yin te blijven bij de duw maar wél trouw te blijven aan je structuur ontstaat een stevige peng.
Het yang van de duw drukt je als het ware in die houding. Het enige dat jij doet is deze interne beweging toelaten. Hiermee laat je zien dat uit het yin yang kan ontstaan. Hoe yin en yang samen in balans zijn. Het yinne van de ontspanning is geworteld in een stevige (yange) basis. Maar net zo goed ontspruit de yange kracht van duw uit een yinne ontspanning. Yin en yang zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en bestaan niet zonder elkaar.
Waar je aandacht is, daar stroomt je energie. En waar energie stroomt, daar ontstaat kracht.
Wanneer je niets toevoegt, kan de ander niets gebruiken. Wanneer je leeg blijft, ontstaat vanzelf beweging. Zo wordt Pushing Hands een meditatie in relatie. Een onderzoek naar balans. Een ervaring van yin en yang.
Pushing Hands is een dialoog.
Tussen jou en de ander. Tussen ontspanning en kracht. Tussen yin en yang.
En uiteindelijk: tussen jou en jezelf.
